|
 "kainatin kendisine ait bir $ey sevi$mek, biz beceremiyoruz bile. insanlar hic farkinda olmadan kar$ilikli cumle kurarken bile sarmali kuruyorlar. kolay degil, tanri sizi sevgimden yarattim demi$.. yalnizca severek, cok severek tutabiliriz bir $eyleri.."
gecenin bir yarisi gelirsin eve, i$iklar kapalidir. kapiyi anahtarinla acar iceri girersin. i$igi yakarsin, kucagina ziplayan bir kedi vardir hic degilse. ona mama verirsin, kumunu temizlersin. duvarlarindan sektirdigin acilara bakarsin evin. 11 yildir her gun baktigin duvarlara bir daha bakarsin. onlar da eprimi$lerdir.
icindeki solugun gittigini anlaman daha zamanini alacaktir. beklemek gerektigini bilirsin. susarsin sadece, izlersin. bazen bombo$ yuzleri, bazen bombo$ duvarlari.
insanlar bombo$tur.
yapmak istedigin her $ey senin ki$isel tutkularin ve sacmalik olarak nitelendirilir. umurunda degildir cizdiklerin, yazdiklarin, hayal ettiklerin, ikiniz adina yatirimlarin. o sadece 'gorulecek bir hesabim var' der. ozlemek, bir zaman meselesidir. efektif hicbir getirisi yoktur.
herkes bir cok $eyi cok fazla ozlemi$ ve olmu$tur. bir ya$tan sonra caldigin butun kapilari kilitli bulmak demektir ozlemek, i$iklari kapali bombo$ evler, gozleri i$iltisiz ruhsuz bombo$ insanlar demektir..
her kapiyi kendi ba$ina, eskiden can bildigin igrenc boceklere inat yalniz ba$ina acmaya ba$larsin.
insan insani ozlemez. insan gecmi$teki degerleri ozler.
Ayça Büyükakbaş
|
