Yüksek Topuklar

Annem bir hanımefendidir. Yok, laf olsun diye değil. Eski İstanbul kadınlarının son kalan örneklerden biri. Bir bacak bacak üstüne atar, yıllardır öyle kadın kadın oturmayı beceremedim. Denediğim zamanlarda da koltuktan düştüm. Asalet bilgi gibi üste sonradan yerleşmiyor. Annem asil kadındır. Yani babama fotokopi kadar benzemesem, beni evlattık aldıklarını düşünürdüm.

İstanbul’da bir semt Üsküdar ve kalbinde bir mahalle Selimiye. Çoğumuz kışlasından biliriz. Ben sokaklarında büyüdüm. Aslında Selimiye’de değil, Çiçekçi’de. Yan yana iki mahalledir. Ama orada yaşayanlar Üsküdarlıyım demez Selimiyeliyim der.

Ayrılalı ne kadar oldu? Acımız hala taze mi yani? Birisi adını söylediğinde içine sanki bıçak saplıyorlar gibi oluyor musun? Dostların henüz seni dinlemekten bıkmadılar mı? Tüm şarkılar senin için yazılmış gibi hissediyor musun? Bu sorulara cevabın “evet” ise, DİKKAT! KIRMIZI ÇİZGİDESİN!

Sevdik, kıymet bildik, terkettik, yara aldık, yaraladık, mutlu olduk, uykusuz kaldık, uykusuz bıraktık, özledik, sarıldık, gittik, pişman olduk, üzüldük...Kadın'dı bu duyguları taşıyan. Erkek'ti bu duyguları yaşatan...İnsan'dık, hepsi bize aitti...